Parafia Miłosierdzia Bożego w Tarnobrzegu

Święta Faustyna - „sekretarka Bożego Miłosierdzia”

Bóg w historii zbawienia często posługuje się konkretnymi ludźmi, aby przypomnieć światu o swojej miłości. Tak było również w przypadku św. Faustyna Kowalska. Ta prosta, pokorna siostra zakonna została przez Boga wybrana na „sekretarkę Bożego Miłosierdzia”, aby przekazać światu orędzie o Jego nieskończonej miłości.

Faustyna nie była osobą wykształconą ani znaną. Pochodziła z ubogiej rodziny i wstąpiła do zgromadzenia zakonnego, pragnąc całkowicie oddać się Bogu. Właśnie w jej codzienności – pośród zwykłych obowiązków – Jezus objawiał jej prawdę o swoim miłosierdziu. To pokazuje, że Bóg nie wybiera według ludzkich kryteriów. Patrzy na serce. Wybiera tych, którzy Mu ufają i są gotowi słuchać. Podczas objawień Jezus prosił Faustynę, aby przypominała światu o tym, że Jego miłosierdzie jest większe niż każdy grzech. Mówił jej, że pragnie, aby ludzie z ufnością przychodzili do Niego, szczególnie w sakramencie pojednania. Przekazał jej także konkretne formy kultu Miłosierdzia Bożego: obraz Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę do Miłosierdzia Bożego oraz święto Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.

Boże Miłosierdzie w Listach św. Piotra Apostoł

Święty Piotr Apostoł, podobnie jak inni autorzy pism Nowego Testamentu, ukazuje Boże miłosierdzie jako centralny element zbawczego działania Boga wobec człowieka.

W Pierwszym Liście św. Piotr zaczyna swoje przesłanie od dziękczynienia Bogu: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei” (1 P 1,3). Piotr ukazuje tutaj miłosierdzie Boga jako czyn, który daje nowe życie i żywą nadzieję, jaką wierzący otrzymują dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. To miłosierdzie nie jest czymś odległym ani abstrakcyjnym — jest to realne działanie Boga w historii zbawienia, które przemienia nasze życie i daje pewność zbawienia nawet w obliczu trudów codzienności.

Święty Piotr uczy, że Boże miłosierdzie całkowicie zmienia życie człowieka. Przypomina, że kiedyś ludzie żyli z dala od Boga – byli jakby „nie Jego ludem” i nie doświadczali Jego miłosierdzia. Trwali w grzechu i nie mieli z Nim bliskiej relacji. Jednak dzięki Jezusowi Chrystusowi wszystko się zmieniło. Teraz – jak mówi Piotr – staliśmy się ludem Boga i otrzymaliśmy Jego miłosierdzie. Oznacza to, że Bóg nie tylko przebacza nasze grzechy, ale także daje nam nowe miejsce w swoim domu. Przyjmuje nas jak do rodziny i czyni swoimi dziećmi. Miłosierdzie Boga sprawia więc, że nie jesteśmy już daleko od Niego. Należymy do Niego i jesteśmy zaproszeni, aby żyć w Jego miłości każdego dnia.

Miłosierdzie Boże w nauczaniu św. Jakuba Apostoła

Bóg objawia swoje miłosierdzie nie tylko w czynach Jezusa Chrystusa, ale także w nauczaniu Apostołów, którzy przekazywali Jego orędzie pierwszym wspólnotom chrześcijańskim. Szczególnym świadectwem tej prawdy jest List św. Jakuba, w którym miłosierdzie ukazane jest jako konkretna postawa życia chrześcijańskiego. Autor listu, św. Jakub Apostoł, przypomina, że prawdziwa wiara nie może ograniczać się jedynie do słów i deklaracji, lecz musi wyrażać się w czynach miłości wobec bliźnich.

Zwraca także uwagę, że miłosierdzie jest nieodłączną częścią życia człowieka wierzącego. Uczy, że wiara bez uczynków jest martwa. Oznacza to, że człowiek, który spotkał Boga, powinien okazywać Jego miłość innym ludziom, zwłaszcza tym, którzy są słabi, ubodzy i potrzebują pomocy. Apostoł ostrzega przed obojętnością wobec cierpienia drugiego człowieka. Pokazuje, że nie wystarczy wypowiedzieć dobre słowa czy złożyć pobożne życzenia, jeśli nie towarzyszy temu realna pomoc.

Bóg jest miłością – Św. Jan Apostoł o Bożym miłosierdziu.

Święty Jan Apostoł w swoich pismach przekazuje jedną z najgłębszych prawd wiary chrześcijańskiej. Zdanie z jego Pierwszego Listu „Bóg jest miłością” jest najkrótszą i najlepszą definicją Pana Boga. Nie oznacza ono jedynie, że Bóg potrafi kochać albo że czasami okazuje miłość, ale że miłość stanowi samą istotę Boga. Wszystko, co Bóg czyni wobec człowieka, wypływa z miłości i prowadzi do miłości. Miłość Boga nie jest uczuciem zmiennym ani zależnym od ludzkiego postępowania. Jest ona doskonała, wierna i bezinteresowna. Człowiek może odwrócić się od Boga, może popełniać grzechy i popełniać błędy, ale Bóg nigdy nie przestaje go kochać.

Święty Jan szczególnie podkreśla, że Boża miłość objawiła się najpełniej w Jezusie Chrystusie. Bóg nie pozostał daleki i niedostępny, lecz z miłości stał się człowiekiem. Wcielenie Jezusa pokazuje, że Bóg pragnie być blisko człowieka, dzielić jego życie, radości i cierpienia oraz prowadzić go do zbawienia. Jezus swoim nauczaniem ukazuje, że prawdziwa miłość przekracza ludzkie schematy. Uczy przebaczenia, troski o potrzebujących oraz miłości nawet wobec nieprzyjaciół. Największym dowodem tej miłości jest jednak ofiara krzyża. Jezus oddaje swoje życie dobrowolnie, aby człowiek mógł otrzymać przebaczenie grzechów i nowe życie. Według św. Jana krzyż nie jest znakiem klęski, lecz największym zwycięstwem miłości Boga nad grzechem i śmiercią.